Veel mensen wanen zich online onschendbaar of denken dat berichten op sociale media automatisch onder de strikte bescherming van de persvrijheid vallen. Een recent arrest van het Hof van Cassatie van 11 februari 2026 (P.25.1346.F) schept echter belangrijke duidelijkheid: wie sociale media gebruikt om anderen (te belagen of) lastig te vallen, kan degelijk wel voor de correctionele rechtbank worden vervolgd.
De mythe van de onschendbaarheid op sociale media
In België bepaalt artikel 150 van de Grondwet dat ‘drukpersdelicten’ voor het Hof van Assisen moeten komen (behalve wanneer ze door racisme of xenofobie zijn ingegeven). Omdat een volksjury samenroepen voor een online belediging zeer complex en duur is, leidde dit in de praktijk vaak tot een feitelijke straffeloosheid voor meningsuitingen op het internet.
Sommigen gaan er daarom vanuit dat alles wat zij op een publieke Facebook-muur posten, aanzien wordt als een “uiting van een mening via de drukpers” en dus ontsnapt aan de correctionele rechter. Het Hof van Cassatie heeft in dit nieuwe arrest echter geoordeeld dat die vlieger niet altijd opgaat.
Iemand rust verstoren is geen meningsuiting
De zaak die voor het Hof lag, betrof een vrouw die via Messenger en Facebook-berichten een man bleef lastigvallen. Ze publiceerde foto’s van hem zonder toestemming, uitte dreigementen en beschuldigde hem en zijn omgeving van wangedrag. Zij werd vervolgd voor het misbruik van elektronische communicatiemiddelen (artikel 145 van de Telecomwet).
Het Hof van Beroep te Luik verklaarde zich eerder onbevoegd: volgens hen waren dit drukpersdelicten die voor een volksjury (Assisen) moesten komen. Het Hof van Cassatie heeft dit arrest nu vernietigd.
De redenering is glashelder:
- Het doel is bepalend: De vrouw werd niet vervolgd voor de inhoud van haar mening, maar voor haar gedrag. Het misbruik van een elektronisch netwerk om iemands rust te verstoren (“importuneren”), is een specifiek misdruif waarbij het medium (Facebook) slechts een instrument is.
- Geen uiting van een mening: Het publiceren van een foto van iemand zonder toestemming om die persoon te koeioneren, of het uiten van loutere woede en rancune met de bedoeling te intimideren, is geen “beschermde manifestatie van een mening” in de zin van de Grondwet.
- Instrumentele overlast: Wanneer de focus van de vervolging ligt op het feit dat een netwerk werd gebruikt om iemand schade te berokkenen of lastig te vallen, blijft de correctionele rechtbank bevoegd.
Wat betekent dit in de praktijk?
Dit arrest is een belangrijke opsteker voor slachtoffers van cyberpesten en online stalking. Het bevestigt dat de correctionele rechtbank wel degelijk bevoegd is wanneer sociale media worden misbruikt als wapen (of in de bewoordingen van het arrest: “als instrument”) om iemands persoonlijke levenssfeer stelselmatig aan te tasten.
Niet elk bericht op Facebook is dus een ‘drukpersdelict’. Wie de grens van het toelaatbare overschrijdt en zich schuldig maakt aan (belaging of) inbreuken op de telecommunicatiewet, kan dus effectief strafrechtelijk worden veroordeeld door een correctionele rechter, zonder dat er een assisenjury aan te pas komt.
Wordt u zelf geconfronteerd met online belaging of wordt u onterecht vervolgd voor berichten die u online plaatste? Neem contact op voor gespecialiseerd advies over uw rechten en de juridische mogelijkheden.